nongPiA cheer Up !

     งานไม่เยอะเพราะขายไม่ค่อยดี เมื่อวานก็เลยมีโอกาสออกจากออฟฟิศอย่างรวดเร็ว แค่สองทุ่มก็ถึงบ้านพร้อมน้ำเต้าหู้ใส่เครื่องร้อนๆ สองถุง มาฝากน้องลิลลี่สีดำปืน มาคุ้ยๆ หนังสือเพลงเก่าๆ มากๆ ไปเจออยู่เล่มนึงมีเพลงกำลังใจจากอัลบั้มคีตละครของพี่มัม ลาโคนิค  ก็คุ้นๆ อยากร้องเพลงนี้ขึ้นมา  ก็เล่นๆ ร้องๆ ถือว่าซ้อมนิ้วและซ้อมเสียงไปในตัวครับ  ก็ได้รื้อฟื้นเพลงเก่าหลายเพลงอยู่  มีเพลงสิ้นกลิ่นดิน ของพี่วินัย ที่ร้องโดยวงสามโทนอยู่ในหนังสือเล่มนี้ด้วย  ถือว่าได้ฟื้นความทรงจำเพลงลูกกรุงเพลงแรกที่หัดร้องเลยทีเดียว  เสียดายวันนี้ติดลมไม่ได้ใช้ไมค์ลอยตัวใหม่เพราะขี้เกียจไปหยิบ ก็เลยฟังเสียงตัวเองไม่ถนัดนัก ก็เล่นใส่คอร์ดซะดังระเบิ่ดขนาดนั้น (คอร์ดง่าย ก็เลยกดคีย์ซะมั่นเลย )  เหมือนกับซ้อมการ inversion คอร์ดมือขวาไปแบบไร้ทิศทาง แต่ก็ได้ฝึกการเปลี่ยนคอร์ดให้เล่นโดยไม่ต้องเขยิบนิ้วไปไกลจากกันนัก  พอเล่นเพลงที่ต่างกันทุกครั้ง นิ้วก็ได้ฝึก การคิดคอร์ดก็ได้ฝึกไปพร้อมๆ กันด้วย ไม่รู้จะได้ผลขนาดไหน  แต่ตอนนี้หนังสือเพลงคือคำตอบที่เล่นได้ไม่น่าเบื่อเหมือนแต่ก่อนที่เอาแต่เล่นคอร์ดในรูป root เสมอๆ แล้วครับ  ความกล้าหาญในการเล่นเพลงที่มีคอร์ดยากๆ จึงเกิดขึ้นมา ไม่ใช่พอเจอเพลงยากก็เปิดข้ามทั้งที่อยากจะเล่นอยากจะร้องไปซะอย่างงั้น  ไม่แมนเลย แหะ แหะ 

     แล้วก็หยิบเพลงฮิต "ตะวันยังมีให้เห็น" ของพี่อ๊อฟมาเล่นแบบบรรเลงเหมือนตอนงานทีเคเมื่อปีกลาย  เพลงนี้ซ้อมเยอะ คอร์ดไม่ยาก และเล่นบ่อยเกินไปหน่อย จนเพลงอื่นๆ ไม่ได้แตะเลย  อาจเป็นเพราะมันเล่นได้คล่องก็เลยได้ใจเล่นมันซ้ำๆ อยู่อย่างนั้น  นี่เอาไปแอบๆ ดองไว้นานแล้วเพื่อจะได้ไม่หยิบมาเล่น  แต่พอกลับมาเล่นก็ยังเล่นได้แบบสบายใจอยู่  ปัญหาของเพลงนี้คือช่วงอินโทรที่เล่นแบบมั่วมาตลอด ฟังไม่ค่อยจะเหมือนต้นฉบับเท่าไหร่หรือพูดอีกอย่างคือฟังไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากำลังขึ้นเพลงอะไรอยู่ (โทษเจ้าของโน้ตเลยครับ อิ อิ)  แต่ก็นะในตัวเพลงค่อนข้างจะแพรวพราว คือเล่นแบบมือซ้ายง่ายๆ ตามใจฉัน แต่มือขวาดั้นด้นไปตามตัวโน้ตนั่นแหละก็ไพเราะเสนาะโสตแล้ว รู้ตัวอีกทีก็กำลังจบรอบที่สามอยู่แบบ Am6 สี่ octave ที่พี่คนนึงเคยฟังตอนซ้อมแล้ว บอกให้ผมเปลี่ยนคอร์ด เพราะฟังแล้วไม่เข้ากับเพลงเลย  แต่ผมชอบนะครับเพราะทั้งง่ายและโดนใจที่สุด หลังจากทดลองเปลี่ยนมาหลายคอร์ดแล้ว  แต่ไม่ทันจะจบเลยก็ดันมีโทรเฉาะจากเพื่อนเว็บน้องก้อยโทรมาขัดจังหวะซะก่อน  เสียเวลากับตรงนี้ไปตั้งสามสิบห้านาที  ค่อนข้างเสียดายเพราะพี่แกไม่เคยโทรมาเวลาค่ำคืนแบบนี้ เฮ้อ! ความไม่ต่อเนื่องนี่เองทำให้ความตั้งใจมาซ้อมลดลงเยอะเลยครับ

     ไม่ได้ซ้อมเพลงเรียนเลย  เพิ่งมาซ้อมท่อนยากสองมือพร้อมกัน ก่อนเรียนกับครูโหน่งเมื่อกี้นี้เองครับ  แต่ก็พอใช้ได้นะ ยังไงเมื่อวานก็ตั้งใจมาซ้อมไม่ว่อกแว่กไปทำอย่างอื่นเลย และยังเป็นครั้งแรกของโครงการนี้ที่ซ้อมสองวันติดต่อกันได้ด้วย  เป็นการเริ่มต้นที่ดี และจะพยายามตั้งใจให้ได้บ่อยๆ หน่อย เพราะใกล้หมดเขตส่งชิ้นส่วนของโปรเจ็คพันล้านนี้แล้วครับ