once in a blue moon รอบสอง

posted on 30 Sep 2010 19:14 by bouyky
         
          ได้ DVD ละครญี่ปุ่นเรื่อง With Love มาอย่างไม่คาดฝัน  นอกจากจะได้ฟังเสียงซาวน์แทร็คแล้ว ยังได้ฟังเพลง Once In A Blue Moon. จากในเรื่อง ในหลากหลายเวอร์ชั่น (หลายจังหวะ ทั้งช้าทั้งเร็วด้วย) ก็เลยคันมือ กลับไปรื้อโน้ตเก่ามาเล่นใหม่อีกรอบ  ก็ต้องเป็นรอบสองเพราะ รอบแรกจบแล้วก็แล้วกัน คืนครูโหน่งไปหมดเลยครับ  Undecided  เพลงมีห้าหกหน้า แต่เล่นยังไงก็ได้แค่สองหน้าแรก  เล่นมาสามอาทิตย์แล้วยังไม่ไปไหนเลย  เพราะเล่นอาทิตย์ละวันสองวัน
          จะว่าไปเพลงนี้เป็นเพลงที่ทำให้ผมตัดสินใจที่จะเรียนเปียโนเลยนะครับ  คือตอนดูละครทาง iTV สมัยนั้นอยากเล่น อยากเล่นเพลงนี้ให้ได้จริงๆ  ทั้งๆ ที่ไม่มีต้นทุนชีวิตที่จะสามารถเล่นดนตรีอะไรได้เลย คงจะ in กับเนื้อเรื่องมากไปหน่อย  ก่อนหน้านั้นหลายๆ ปี ทุกๆ ปี ก็จะมีแว่บขึ้นมาในหัวนิดนึงว่าอยากเล่นเปียโนเป็น  อยากร้องเพลงไปเล่นน้องเปียไปให้จงได้ แต่ก็ไม่ได้เริ่มทำอะไรซะทีนอกจากเริ่มคิดแล้วก็หายไป เริ่มคิดใหม่แล้วก็หายไปใหม่ เริ่มคิดอีกแล้วก็หายไปอีก  ไม่ได้อะไรเลยจริงๆ  Tongue out  จนรู้สึกตัวอีกทีก็ย่างเข้าถึงวัยซะแล้ว ถ้าไม่ลงมือทำอะไรก็คงไม่ได้ทำตลอดไป ประกอบกับปีนั้นได้ไปบวชเรียนอยู่เต็มพรรษา กิจวัตรของผู้บวชก็จะซ้ำๆ ทำแบบเดิมๆ ทุกๆ วัน จนปลง...  เอ๊ย.. ไม่ช่าย  จนรู้สึกสุขสงบจากสิ่งรบกวนรอบๆ ตัว  ไม่ใช่เพราะว่าจำพรรษาแล้วจะสงบ แต่ว่าความคิดของผมรู้จักสงบนั่นเอง เป็นไปเองแบบไม่ได้ทำอะไร ทั้งๆ ที่มีเรื่องวุ่นวายให้ต้องคิดและให้ต้องทำอยู่มากมายไม่แพ้ตอนก่อนบวช ! Foot in mouth  เหมือนกับคนปลงตก คิดได้ปล่อยวางได้ แต่เปล่าเลยครับ ช่วงนั้นเกิดสมาธิ ใจเป็นปกติสุข ความคิดผ่องแผ้ว มีความตั้งมั่นแน่วแน่จะทำสิ่งใดก็มักจะทำในสิ่งนั้นโดยไม่ลังเลเฉไฉ ไม่หลอกตัวเองไม่หลอกคนอื่น  หลังออกพรรษาก็จำวัดต่อเพื่อรอสอบ พอสอบนักธรรมเสร็จแล้ว ก็หาฤกษ์ลาสิกขา พอจากวัดมา ก็ตรงไปสมัครเรียนกันเลย
          สามปีแรกที่เรียนเบื้องต้นและคลาสสิคกับครูต้น ผมก็ไม่เคยกล้าแม้แต่จะคิดที่จะเอาเพลงนี้ไปให้ครูเค้าสอนเลยล่ะครับ  เพราะไม่หลอกตัวเอง รู้ขีดความสามารถของตัวผมเองจริงๆ ว่า "อย่าเลยตรู เชื่อตรูเหอะ" จนท้ายๆ ครูต้นได้หาเพลงป๊อบอนุบาลพื้นฐานมาให้เรียนบ้างสี่ห้าเพลง  ทั้งที่ครูบอกให้หาเพลงที่ชอบมาให้สอน แต่พอบอกชื่อเพลงกับชื่อเจ้าของเพลง แทบทุกเพลงครูต้นแกไม่รู้จักเอาเลยครับ  (หลงเข้าใจว่าแกอยู่เมืองนอกซะอีก)  และครูต้นไม่มีเวลาว่างในช่วงที่ผมสามารถมาเรียนได้อีกต่อไป ผมจึงต้องย้ายมาเรียนกับครูโหน่งที่เค้าซี้กันครับ คราวนี้เหมือนที่ครูต้นเคยบอกผมเลยว่า "ที่อยากเรียนป๊อบน่ะ มาถูกทางแล้วล่ะครับ" เพราะครูโหน่งเป็นนักดนตรีป๊อบของจริงไม่ต้องอิงอาจารย์ (เพราะอาจารย์แกเป็นนักดนตรีแจ๊ซ) เอาล่ะครูโหน่งหาเพลงป๊อบมาให้เรียนเยอะแยะไปหมด สลับกับที่ผมหาเพลงที่ชอบมาให้ครูเค้าสอนด้วย ก็ยังไม่มีปัญหาอะไรในช่วงแรกๆ 
          แต่มีวันนึงผมเอาโน้ตเพลง Once In A Blue Moon  นี่แหละ มาให้ครูโหน่งดู แกบอกว่า  "พี่ยังเล่นไม่ได้หรอกค่ะเพลงนี้  พี่ต้องเก็บแต้มสะสมอีกอย่างเยอะเลย  เพลงนี้ยังเป็นเพลงที่ยากอยู่มาก"  เหมือนเป็นการวัดผลสำหรับผมจริงๆ  เรียนป๊อบมาไม่รู้ระดับการเรียนเพราะไม่ต้องสอบเกรด เคยมีพี่ที่เลี้ยงน้องก้อยถามว่าเรียนเปียโนอยู่ระดับเท่าไหร่เกรดอะไร? ตอบไม่ได้จริงๆ ครับ  และลูกของพี่เค้าอยู่เกรดที่สูงมากๆ แล้วด้วย ไม่รู้เค้าจะอวด หรือว่าเค้าจะให้เราอวด แต่ผมไม่มีอะไรไปอวดนี่สิครับ  ทำให้ช่วงนั้นอยากก้าวหน้าในการเล่นน้องเปียเป็นอย่างมาก  ถึงกับขยันซ้อมขึ้นมา เดือนๆ นึงนี่ไม่ซ้อมมีแค่เพียงสองวัน คือวันฝนตกกับวันฝนไม่ตกเท่านั้น เอ๊ย...  ก็ซ้อมเยอะอยู่ครับ แทบทุกวันเลย วันละนานด้วย  แล้วก็เป็นผลอันก้าวหน้าจริงๆ เรียกว่าดีขึ้นเรื่อยๆ อย่างต่อเนื่องไม่หยุดไม่แป้ก  แล้วหลังจากคราวนั้นก็มีโน้ตเพลงจีน เพลงเกาหลี เพลงญี่ปุ่นอีกหลายเพลงมาให้ครูโหน่งสอน ก็สามารถผ่านมาได้ตลอด  แล้วก็เหมือนลืมเพลงนี้ไปซะแล้ว ที่จริงกล้าเอามาให้สอนได้ซักพักแล้วล่ะครับ  แต่เพราะโน้ตที่ได้มาไม่ค่อยชัดแถมยังมีลายน้ำตัวบักเอ้กพาดผ่านทะแยงมุมอยู่ตรงกลางด้วย ก็เสียเวลาหาโน้ตชัดๆ แบบไฟล์ pdf อยู่นานเลย จนได้จากเพื่อนชาวต่างประเทศใจดีมากๆ ท่านนึงส่งเมล์มาให้ ขอบคุณหลายๆ เด้อขรั่บ  แล้วผมก็มีปัญญาได้เรียนเพลงนี้ซักกะทีนึง
          ครูโหน่งเองก็ไม่เชื่อนะครับ ว่าผมชอบเพลงนี้เอามากๆ ถึงขนาดเป็นจุดที่ทำให้ผมตัดสินใจที่จะเรียนเปียโนกันเลยทีเดียว  พอผมบอกว่าสองปีก่อนก็เคยเอามาให้ครูโหน่งดูแล้วแต่ครูไม่สอนให้เพราะยากเกินไปผมเล่นไม่ได้มือยังไม่ถึง ครูโหน่งก็จะสับสนเล็กน้อยแต่งงมากๆ ว่าจริงเหรอ? เพลงเนี้ยเนี่ยนะ Laughing  เพลงอื่นที่เรียนมามันยากกว่านี้นี่นายังเล่นได้เลย ครูโหน่งแกคงลืมไปแล้วน่ะครับว่าเคยพูดแบบนั้นกับเพลงแบบนี้  แถมตอนเรียนเพลงนี้ผมยังไปได้ช้ามากอีกด้วย เพราะแทบจะไม่ได้ซ้อมเลย พอชั่วโมงเรียนถัดมาก็ต้องไปซ่อมของเดิมตอนชั่วโมงเรียนก่อนอีก มีแต่ถอยหลัง จนครูแกมีบ่นๆ บ้าง แต่บ่อยๆ ว่า "มันก็อยู่ที่ตัวเราน่ะเอง จะเล่นได้หรือเล่นไม่ได้ เพลงจะยากหรือง่าย ก็ไม่สำคัญเท่ากับการฝึกซ้อม ถ้าเข้มข้นก็ก้าวหน้า ถ้าละเลยก็ถอยหลัง พี่อยากเล่นได้หรือเปล่าล่ะ"  Undecided  เหวอเลยผม  ทั้งๆ ที่เป็นเพลงพิเศษของผมเองแท้ๆ นะครับ แต่ว่าไม่สนใจซ้อมเองจริงๆ ก็เลยแย่ลงทุกวัน  ถ้าเป็นเพลงอื่นจะไม่เหวอแบบนี้นะ มันไม่ใช่แค่เพลงพวกแรงบันดาลใจ  แต่เป็นเพลงแห่งการตัดสินใจเลยแหละว่าต้องเล่นเพลงนี้ให้ได้ ทำให้ได้เริ่มต้นขวนขวายที่จะเรียนรู้การเล่นน้องเปียกันเลยทีเดียว  เป็นบทเพลงต้นกำเนิดแห่งตำนานของผม  Yell  และในที่สุดก็สามารถผ่านไปได้แบบคนสอน สอนจนเบื่อ บ่นจนปากเปื่อยปากแฉะ ว่าทำไมมันไปได้ช้าขนาดนี้แน้?
          เคยเอาเพลงนี้ไปเล่น house concert ที่บ้านคุณซา Zakura ครั้งนึงครับ  แต่ก็เล่นไม่จบพอกลางเพลงก็ล่มเลย  เหะ เหะ Foot in mouth  แบบอ่อนซ้อมไม่ได้เลยจริงๆ  ไม่มีการฟลุ๊คครับสำหรับผม  ถ้าไม่ซ้อม การเล่นก็จะเป็นการยอมรับกันตรงๆ เลยว่าเนี่ยเอ็งไม่ซ้อมมาช่ายป่าว..วววววว   "ช่าย..ยยยยยยยย แว้ว..วววว"  Kiss

Comment

Comment:

Tweet

อยากได้โน้ตเพลงด้วยครับ หายากมากเลยยย - -

suppakit.paka@gmail.com ขอบคุณครับ

#3 By pop (125.24.34.85) on 2011-09-17 02:25

ได้ครับคุณ granchio แต่ขอเวลาไปค้นไฟล์ในเครื่องก่อนนะครับ เป็น pdf ครับ confused smile

#2 By BoUyKy on 2011-05-07 16:56

ชอบเพลงนี้มากเหมือนกัน อยากรบกวนขอโน้ตเพลงนี้ไปหัดเล่นมั่งอ่ะครับ granchiox@yahoo.co.uk ขอบคุณมากครับ :)

#1 By granchio (58.181.145.2) on 2011-03-25 10:33